Cecelia Ahern urodziła się 30 września 1981 roku. Mieszka w okolicach Dublina. Kilka lat temu, przeglądałam jakieś czasopismo (którego nazwy nie pamiętam) i natknęłam się na artykuł o Cecelii. Spodziewała się wtedy dziecka, więc prawdopodobnie był to rok 2009. Sesja zdjęciowa miała miejsce w Restauracji Number 10. Jest to bardzo duża kamienica, z wnętrzami na miarę miejskiego pałacu. Cecelii towarzyszył jej ojciec, Bertie Ahern, były Taoiseach Irlandii (odpowiednik Premiera). Podczas wywiadu, zarówno Cecelia, jak i jej ojciec, promowali swoje nowe książki. Wtedy nie zainteresowałam się pisarką na tyle, żeby sięgnąć po jej powieści.

Jednak, wybierając autorów irlandzkich, pomyślałam od razu o Cecelii Ahern. Przypomniał mi się ten właśnie artykuł: ja też byłam w ciąży w podobnym okresie oraz miałam w pamięci elegancką kolację w Number 10, na którą byliśmy zaproszeni z Pawłem w grudniu 2008 roku. A książka „If You Could See Me Now” leżała od jakiegoś czasu na półce mojej biblioteczki.

Dla mnie jest to książka o samotności i walce z samotnością. O miłości i przyjaźni, której się nie zauważa. Z braku czasu, nadmiaru obowiązków, obciążenia wspomnieniami…

Akcja powieści toczy się w hrabstwie Kerry, na południu Irlandii. Główna bohaterka, Elizabeth Egan jest, odnoszącą sukcesy, projektantką wnętrz. Jednocześnie jest prawnym opiekunem swojego sześcioletniego siostrzeńca, Luka. Matka Luka, będąca młodszą siostrą Elizabeth, jest przeciwieństwem bohaterki. Już jej imię, Saoirse, które w języku irlandzkim oznacza „wolność”, sugeruje motywy jej zachowań i wyborów. Saoirse w pewnym sensie kopiuje styl życia swojej matki. Elizabeth za wszelką cenę próbuje byś kimś zupełnie innym. Żyje pod ciągła presją własnego wizerunku bycia idealną: przybraną matką, córką, siostrą, projektantką. W pewnym momencie coś pęka i Elizabeth zaczyna spotykać Ivana. Spotyka „jego”, a nie spotyka „się z nim”. Ivana spotyka także Luke. Ivan wypełnia brak w życiu ich obojga: brak miłości, przyjaźni, magii. Wnosi odrobinę pozytywnego szaleństwa, sprawia, że Elizabeth i Luke zaczynają realizować swoje marzenia i zbliżać się do siebie. Jednak Ivan nie może z nimi pozostać. I to właśnie jego odejście jest potwierdzeniem, że Elizabeth odnalazła siebie.

Pewnie z tego opisu książka wydaje się typową „lekturą kobiecą”. Mimo to, kiedy myślę o moich ulubionych fragmentach, mam wrażenie, że byłaby pożądaną „lekturą męską”. A to dlatego, że Cecelia Ahern poddaje kilka niestandardowych romantycznych pomysłów, jak oczarować ukochaną. Wspomnę tylko piknik na plaży w czerwcową noc spadających gwiazd. Jak na mój gust, sukces gwarantowany:-)

Lista powieści (daty publikacji zweryfikowałam na stronie autorki http://www.cecelia-ahern.com):

2004 PS, I Love You

2005 Where Rainbows End

2006 If You Could See Me Now

2007 A Place Called Here

2008 Thanks for the Memories

2009 The Gift

2010 The Book of Tomorrow

2012 The Time of My Life

2012 One Hundred Names

Cecelia wydała również nowelę „Mrs. Whippy” i liczne opowiadania – samodzielnie (np.: „Girl in the Mirror”)  lub wraz z opowiadaniami innych autorów (np.: „The End” w zbiorze „Ladies’ Night”). Cecelia jest także autorką i producentką serialu telewizyjnego „Samantha Who?”