Marita Conlon-McKenna urodziła się w 1956 roku w Dublinie. Z mężem oraz czwórką dzieci, zamieszkała na południu Dublina. Autorka pasjonuje się historią Irlandii, w szczególności okresem Wielkiego Głodu (Famine), który rozpoczął się pod koniec lat 40-tych XIX wieku.

Marita Conlon-McKenna wydała następujące powieści:

1999 The Magdalen

2000 Promised Land

2002 Miracle Woman

2004 The Stone House

2006 The Hat Shop on the Corner

2008 The Matchmaker

2010 Mother of the Bride

2011 The Taste for Love

2013 Three Women

2013 The Rose Garden (planowane wydanie książki w sierpniu)

oraz powieści dla dzieci:

1990 Under the Hawthorn Tree (Trylogia The Children of the Famine)

1991 Wildflower Girl (Trylogia The Children of the Famine)

1992 The Blue Horse

1993 Little Star

1995 The Very Last Unicorn

1995 Save Harbour

1996 Fields of Home (Trylogia The Children of the Famine)

1997 No Goodbye

1999 In Deep Dark Wood

2003 A Girl Called Blue

2012 Love Lucy

Jest również autorką opowiadania p. t.: „Good Girl” oraz współautorką zbioru opowiadań p. t.: „Irish Girls Are Back In Town”.

„A Girl Called Blue” jest książką dla starszych dzieci. Poleciła mi ją Lusia🙂

Jest to poruszająca powieść o dublińskim sierocińcu. Historia głównej bohaterki, Blue (nazwanej przez zakonnice Bernadette Lourdes Una O’Malley), przeplata się z epizodami na temat innych dzieci.

Sierociniec jest prowadzony przez siostry zakonne, które, aby utrzymać placówkę, wprowadzają wyjątkową dyscyplinę. Dziewczynki w wieku 9+ muszą pracować przy ręcznym wytwarzaniu różańców przez trzy godziny dziennie, przez pięć dni w tygodniu. Podczas tej czynności dziewczynki kaleczą sobie palce. Jeśli któraś nie wykona dziennej normy, musi zostać dłużej i ryzykuje utratę podwieczorku – ostatniego posiłku.

W momencie rozpoczęcia powieści, Blue ma 12 lat. Nie zna swojej rodziny. Pewnego dnia wkrada się do biura siostry przełożonej. Ze swoich akt personalnych dowiaduje się, że znaleziono ją, porzuconą, w opuszczonym budynku. Wtedy uświadamia sobie, że nie będzie w stanie odnaleźć swojej matki. Poszukiwania rodziny adopcyjnej również kończą się fiaskiem, chociaż Blue daje z siebie wszystko, żeby przypodobać się potencjalnym rodzicom podczas „próbnych weekendów”.

W końcu, wraz z koleżanką Mary, decyduje się na ucieczkę. Misją Mary jest odnalezienie młodszego brata, który został przeniesiony do sierocińca dla chłopców w Galway (zachodnie wybrzeże Irlandii). W konsekwencji, Mary wraz z bratem zostaje odesłana do poprawczaka. Dla nich to jednak spełnienie marzeń, bo mogą być razem.

Inna tragiczna historia dotyczy Jess, najlepszej przyjaciółki Blue. Dziewczynki raz w roku spędzają tydzień wakacji nad morzem, w hrabstwie Wicklow. Jess uwielbia pływać. Jest wyjątkowo wysportowana. Odpływa jednak zbyt daleko, by móc wrócić.

Jeśli chodzi o Blue, dzięki swojej ucieczce trafia pod chwilową opiekę rozwiedzionego taksówkarza i jego matki. Niestety nie spełniają oni wymogów rodziny zastępczej. Mogą jednak spędzać z Blue weekendy i wakacje. Czy to wystarczy, aby czuła się szczęśliwa?